🔥 ตำนานปู่โสมเฝ้าทรัพย์แห่งคณฑี
ตอนที่ 1: ผู้เฝ้าทรัพย์…ผู้ตายทั้งเป็น
“ข้าจะเฝ้าทรัพย์...จนกว่านาย ข้าเมีย และลูกจะกลับมาเกิดใหม่”
ตำนานหลวงปู่โสม ผู้เฝ้าศรัทธา
เรื่องจริงจากชีวิตลูกหลาน "สภานุชาต" บ้านโคนเหนือ กำแพงเพชร
บทนำ: ชื่อนี้มีที่มา
ตระกูลของข้าพเจ้านั้น คือ "สภานุชาต" ซึ่งเป็น นามสกุลพระราชทาน ลำดับที่ ๑๕๑๔ ถวายโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวในรัชกาลที่ ๖ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งเป็นผู้พระราชทานนามสกุลเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ไทย โดยเริ่มเมื่อ พ.ศ. 2456
ผู้ที่ได้รับพระราชทานนามสกุลโดยตรงคือ หลวงนฤพัฒน์พิจารณ (เปลี่ยน) ข้าราชการสังกัดกระทรวงมหาดไทย ผู้เป็นบุตรของ ขุนนคร (ทับ)
หลวงนฤพัฒน์พิจารณ หรือที่คนในตระกูลเรียกท่านว่า "ท่านหลวง" เคยดำรงตำแหน่ง ปลัดอำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร ท่านได้บริจาคที่ดินของตนเพื่อสร้างวัด ซึ่งต่อมากลายเป็นวัดประจำตระกูล คือ วัดพัฒนาราษฎร์บำรุง ตั้งอยู่บริเวณตลาดตาซ่วน ตำบลยางสูง อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร ในปัจจุบัน
รากเหง้าของชีวิต
ข้าพเจ้าเกิดที่ บ้านบุ่ง ตำบลยางสูง อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร เป็นบุตรของ คุณพ่อเอนก และ คุณแม่มะปราง สภานุชาต โดยคุณพ่อมีอาชีพ ค้าไม้ ขับเรือทุ่นลำใหญ่ ล่องไม้จากภาคเหนือไปขายที่กรุงเทพฯ
เนื่องจากพ่อแม่ต้องเดินทางค้าขาย ข้าพเจ้าจึงเติบโตอยู่กับ ปู่หวล สภานุชาต และ ย่าสืบ สภานุชาต โดยทั้งสองท่านถือเป็นบุคคลสำคัญในสายเลือดผู้ให้ชีวิตและปลูกฝังความอดทนให้ข้าพเจ้าอย่างลึกซึ้ง
ตำนานปู่ย่าที่ไม่เคยเลือนหาย
ปู่เผาไม่ไหม้
กล่าวกันว่า ปู่บุญสืบ เคยดำรงตำแหน่งข้าราชการระดับปลัดอำเภอเช่นกัน แต่เรื่องที่เล่าขานไม่รู้จบคือ "แขนของปู่เผาไม่ไหม้" แม้จะเผาด้วยไฟอย่างไรก็ไม่ติด จนต้องมีการ "จุดธูปขอ" จึงเผาได้ เชื่อกันว่าอาจเกี่ยวกับ เหล็กไหล หรือพลังบางอย่างที่ปกปักรักษา ปัจจุบันไม่มีใครรู้ว่ากระดูกส่วนนั้นไปอยู่ที่ใด
ย่ายิงไม่ออก
ย่าสืบ เป็นหญิงแกร่งที่เคยนำกองคาราวานออกไปรับซื้อข้าวในสมัยก่อนแบบ "นายฮ้อย" ชื่อเสียงโด่งดังเพราะ เคยถูกโจรเล็งปืนยิงแต่ปืนไม่ลั่น ยิงขึ้นฟ้ายิงได้ แต่พอยิงใส่ย่า...กลับยิงไม่ออก ลูกน้องพากันร่ำลือกันทั้งตลาดกำแพงเพชรว่า "ย่าสืบ ยิงไม่ออก" เป็นเรื่องที่ยังมีคนจำได้จนถึงปัจจุบัน
เส้นทางสู่บ้านโคนเหนือ
หลังจากพ่อขายไม้ที่กรุงเทพฯเสร็จ ก็ขับเรือทุ่นกลับขึ้นมาทางเหนือ จอดเรือที่บริเวณ บ้านโคนเหนือ ตำบลเทพนคร (เขตเดิมของตำบลคณฑี) ขณะนั้น ยายป๊อก เจ้าของที่ดินได้ชวนพ่อซื้อที่ดินเก่าจำนวนราว 12 ไร่ ราคาไร่ละ 500 บาท ซึ่งถือว่าถูกมากในยุคนั้น
พ่อเห็นที่ดินแล้วชอบใจนัก จึงซื้อไว้ทันที และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ครอบครัวเราย้ายมาอยู่ บ้านโคนเหนือ อย่างถาวร
จุดเริ่มต้นของศรัทธา
ช่วงที่ข้าพเจ้าย้ายมาอยู่ น่าจะราว ป.2 บ้านไม้เรียบง่าย พ่อสร้างโรงสีขนาดกลางที่สีข้าวได้วันละ 3 เกวียน มีพี่ชาย 2 คนโต รวมพี่น้อง 5 คน ทำไร่ ทำนา เลี้ยงหมู สีข้าว ขายของ จนเริ่มมีฐานะดีขึ้น
พอเริ่มอยู่ดีกินดี ก็ทำการ ยกศาลพระภูมิ-เจ้าที่ อย่างสมฐานะ วันนั้นมีแม่ค้าหวยผ่านมาจากหมู่ 5 บ้านมอญ ผมซื้อหวยไปเกือบ 20 ใบ แล้ววันหวยออก...ก็ถูกรางวัลบานตะไท ทั้งรางวัลที่ 4, ที่ 5, เลขท้าย 2 ตัว, 3 ตัว ถือเป็น "โชคก้อนแรกในชีวิต"
แม่ค้าหวยก็ถูกรางวัลด้วย เพราะเก็บเลขที่ผมซื้อไว้เองอีกใบ
เทวดาในฝัน และการย้ายถิ่น
หลังแต่งงานใหม่ ผมพาภรรยา (เชื้อสายมอญ อยู่ปทุมธานี) มาอยู่กำแพงเพชร ภรรยามักฝันเห็น "ชายแก่คล้ายเทวดา" มายืนมองอยู่บ่อยครั้ง ตื่นมาก็เล่าให้ฟังทุกครั้ง พร้อมกับทำบุญใส่บาตรให้ตามความเชื่อ
ผมเองเป็นคนจิตแข็ง ไม่ค่อยเชื่ออะไรแบบนี้ จึงฟังเฉยๆ สุดท้ายเราย้ายไปอยู่ปทุมธานีเกือบ 20 ปี
กลับคืนถิ่น และปากพร่อยเปลี่ยนชีวิต
ปี 2554 น้ำท่วมใหญ่ปทุมธานี ทรัพย์สินเสียหายหมด อยู่ต่ออีก 2 ปีจนพอฟื้นตัวได้บ้าง แล้วตัดสินใจกลับมาอยู่ บ้านโคนเหนือ อีกครั้ง ตอนปลายปี 2556
เริ่มจากศูนย์ ยากจนมาก แทบไม่มีข้าวกิน แต่ภรรยาก็ยังฝันเห็นเทวดาเหมือนเดิม
จนวันหนึ่งผมไปถางหญ้า แล้วเผลอ เอาปลายมีดฟันรังปลวก ข้างต้นไม้เข้า เลยพูดเล่นๆ ว่า:
"เอ้า! ถ้าอยากได้ศาลละก็...ช่วยให้ขายดีๆ เดี๋ยวสร้างให้ละกัน!"
เท่านั้นแหละ จากวันละ 1,000 กว่าบาท...ยอดขายกลายเป็น 3,000 – 5,000 – 7,000 ต่อวัน จนต้องเรียกเพื่อนมาช่วยแพ็คของ ขายดีต่อเนื่องแบบเห็นผลทันตา
หลวงปู่โสม…จากคำลอย กลายเป็นรูปธรรม
ผมไม่รอช้า ตั้งศาลเจ้าที่ในสวน และเริ่มบูชาจริงจัง จากนั้นก็เริ่ม แกะบล็อกพระหลวงปู่โสม เพื่อสร้างขึ้นมาจริง ๆ
หลวงปู่โสมของผม อาจไม่มีไหทองคำ ไม่มีพระซ่อนใต้ฐาน แต่ท่านให้โชค ให้ทางรอด ให้พลังกับคนที่บูชาด้วยศรัทธาจริงๆ
บทสรุป
จะจริง จะงมงาย หรือจะเป็นแค่เรื่องเล่า…
ทั้งหมดอยู่ที่ใจของแต่ละคน
สำหรับผม หลวงปู่โสมอาจไม่มีสมบัติใด ๆ ในดิน
แต่ท่านให้ผมทุกอย่างที่จำเป็นต่อชีวิต
ทั้งทางรอด ทั้งโชคลาภ และศรัทธา
จะจริง จะงมงาย หรือจะเป็นแค่เรื่องเล่า… ทั้งหมดอยู่ที่ใจของแต่ละคน
สำหรับผม หลวงปู่โสมอาจไม่มีสมบัติใด ๆ ในดิน แต่ท่านให้ผมทุกอย่างที่จำเป็นต่อชีวิต ทั้งทางรอด ทั้งโชคลาภ และศรัทธา
ผมขอกราบขอบพระคุณ “หลวงปู่โสม” ผู้เฝ้าศรัทธาแทนขุมทรัพย์ ผู้ไม่ได้มอบทองให้…แต่ มอบหนทางให้ผมลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง
พวกเราไม่เคยประมาณ บ้านพออยู่ได้ รถคันเก่าก็ขี่ได้ ข้าวทั่วไปก็กินได้ กินอิ่ม นอนหลับ ทุกวัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น